De laatste debatraad van 2025 is helaas de visie sociaal domein vastgesteld. Helaas, omdat deze mijlenver afstaat van onze kernwaarden. We hebben dan ook tegen deze visie gestemd. Lees hieronder de inbreng van fractievoorzitter Inge Verdaasdonk.

“Voorzitter,
Ik heb lang geworsteld met onze inbreng. Het enige echt goede aan deze visie is dat het erkent dat het opknippen van inwoners in hokjes, bijvoorbeeld op leeftijd, niet werkt. Dat er nu 1 ingang komt voor alle leeftijden. Maar de inhoud zegt vooral dat Breda kiest voor nog minder thuis geven.
Begin 2018 mocht ik mijn oordeel geven over het rekenkamerrapport over de Wmo. Toen spraken we al onze zorgen uit: huishoudelijke hulpen die stiekem extra dingen deden om gaten te dichten, inwoners die overvraagd werden als mantelzorgers zonder vergoeding en met verwachting van wederkerigheid. Hoe inzetten op een schoon huis niets zegt over de mens in dat huis. Landelijke onderzoeken toonden aan dat eigen bijdragen leiden tot zorgmijding: 25% van de mensen gaf aan zorg te mijden door eigen bijdragen.
Mensen uit het rekenkameronderzoek bleken overvraagd en overschat. Nu, acht jaar later, zet het college nog meer in op zelfredzaamheid, wederkerigheid en eigenaarschap. Dat waar in 2018 al bleek dat het overvraging en overschatting veroorzaakt. Wat zijn we dan aan het doen in Breda? Voor wie zijn we er nog wel? Gaan we mensen nog gewoon helpen, of managen we ons met vinkjes en lijstjes over hun problemen heen?
Deze visie staat zover af van onze visie op solidariteit en gelijke kansen dat we niet amenderen, maar zeggen: ga met ons de uitdaging aan en schrijf een visie waarin we echt naast mensen staan, hen regie geven en bijstaan. Want geen mens is volledig zelfredzaam. Iedereen kent momenten van kwetsbaarheid. Het verschil is dat rijke mensen hun kwetsbaarheid kunnen afkopen. Zij huren een schoonmaker, oppas, financieel adviseur of dure zorgverzekering. Hun problemen worden opgelost omdat ze geld hebben. Wie dat niet heeft, wordt afgestraft. Juist de meest kwetsbaren krijgen het minst steun.
En als deze raad toch besluit deze visie aan te nemen, geef mensen dan tenminste de kans om een onafhankelijk cliëntondersteuner in te zetten, die meedenkt en oplossingen zoekt in plaats van problemen managen zonder oplossingen.